Gedurende deze 5-tal minuten durende reportage probeert een verwarde professor de historiek op een ludieke manier weer te geven van het IWT vanuit fictief gespeelde situaties. In zijn klaslokaal geeft hij aan de hand van datums en feiten vermeld op een bord het ontstaan en de evolutie van het IWT weer. Maar hij geraakt steeds in de knoop. Het IWT heeft al een hele lange weg afgelegd en hij weet niet goed meer hoe het nu juist zit. Hij doet verwoede pogingen om te zeggen waarvoor het IWT staat, maar raakt verstrikt in een complexe uitleg over staatshervormingen, technologische termen, en afkortingen.
De professor wordt in zijn uitleg bijgestaan door een reporter die lukraak interviews heeft met mensen uit de straat. Toevallige voorbijgangers worden aangesproken over het IWT. Ze worden gevraagd of ze weten waarvoor de afkorting IWT staat. De bedoeling hiervan is spontane reacties te vangen.
Bij de mensen op straat wordt een ‘toevallige’ passant van allochtone origine aangesproken, die blijkt van alles te weten over het IWT.
Hoe meer de professor alle historistisch feiten door elkaar slaat, hoe meer juiste info de ‘toevallige’ passant ons weet te vertellen. Een enorm verschil met typische Vlamingen die blijkbaar nog nooit van het IWT hebben gehoord.