De aanmaak van orthopedische zitkussens en matrassen is een delicaat en omslachtig werkje. Nu de marktprijzen onder druk komen te staan is het op termijn ook een verlieslatende business, vindt Philip Quy. Daarom had ik het idee om het proces te automatiseren en te perfectioneren.

De klassieke methode om de orthese aan te passen, is via een gipsafdruk die dan met de hand wordt geciseleerd en bijgewerkt. In het nieuwe proces van Philip Quy is niet langer een dure gipsafdruk nodig, maar wordt de patiënt neergezet op een speciaal "zakkussen", dat zijn vorm aanneemt. Door het zakkussen vervolgens vacuüm te zuigen, blijft de exacte vorm van de patiënt tijdelijk bewaard. Daarna wordt de vorm van het zakkussen geregistreerd met een mobiele 3D-scanner en worden de data van de scanner ingelezen in een computerprogramma dat het 3D-beeld reconstrueert. De geannoteerde data worden vervolgens elektronisch doorgestuurd naar een freesmachine. Een orthese maken was vroeger een werk van dagen, nu van uren.

Voor zijn project vroeg Philip Quy ondersteuning aan Sirris, die als technologische adviesdienst door het IWT wordt gesubsidieerd. Inhoudelijk hadden we wel alles in ons hoofd, maar organisatorisch konden we wat extra voorstellen gebruiken. Intussen hebben we van een kleine kmo een bloeiend bedrijf gemaakt dat ook in Zwitserland, Duitsland en Nederland actief is.